Het bloed van een man komt, na het verwekken van een kind, in de vrouw.


Door de geschiedenis heen, in het land van de zogenaamde christelijke of westerse culturen, veranderde de achternaam van een vrouw in het algemeen in die van haar echtgenoot wanneer zij in het huwelijk trad. Tegenwoordig vragen sommigen zich af waarom dat zo is.


Onlangs, tijdens een knipbeurt, vertelde de kapster over haar trouwplannen. Het stel was het over de meeste dingen eens, maar toen het over de familienaam ging, wilde zij haar eigen naam houden. Haar verloofde was het daar niet mee eens en noemde 'traditie' als reden om de achternaam van de man te gebruiken. Maar is louter traditie een reden die sterk genoeg is? Soms zijn tradities dwaas, maar aan de andere kant zijn sommige tradities het resultaat van een lang vergeten praktische reden.


Sommigen zullen zeggen dat een praktische reden zou zijn om genealogisch onderzoek te doen, of om verwarring te voorkomen. Anderen kunnen zeggen dat dergelijke problemen kunnen worden opgelost zonder dat een vrouw haar achternaam hoeft op te geven. Misschien, heel misschien, zou er een veel praktischer of wetenschappelijker reden voor het gebruik kunnen zijn.


De gewoonte is ten dele gebaseerd op het idee dat een huwelijk bedoeld is om een gezin groot te brengen. Het is juist dit nageslacht dat de doorslag zou kunnen geven. vanwege de fysiologie van erfelijkheid. Wij hebben een fysieke verwantschap met onze eigen ouders en voorouders door onze celchromosomen, die dezelfde reeks "plannen" of "blauwdrukken" dragen die de groei en ontwikkeling van die voorouders begeleidden.


De genetische eenheden van de erfelijkheid schijnen in het bloed te worden vervoerd in de bloedplaatjes en polymorfocucleaire ("hub" of een veelvormige) witte bloedcellen. Tijdens de zwangerschap bevordert de snelle celdeling het vrijkomen van grotere dan normale hoeveelheden protomorfogenen (eerste organische celvormen) uit het embryo in de bloedbaan van de moeder, door de placenta barrière heen. De gonade van de moeder (massa van het genetisch weefsel) wordt volgestouwd met embryo-protomorfogenen, die voor de helft bestaan uit kopieën van de genen van elke ouder.


Eenvoudig gezegd, lijkt het erop dat de genetische blauwdruk van de mannelijke partner op het moment dat het paar een kind verwekt, een groeiende invloed begint achter te laten op de kiemcellen van de vrouwelijke partner. Dit proces gaat niet over van de vrouw op de man.


De nu gemengde vrouwelijke/ mannelijke protomorfogenen die in het bloed van de moeder circuleren, beïnvloeden het herstel en de wederopbouw van weefsels in hoge mate. Misschien is hier een aanwijzing te vinden waarom echtparen die zeer, zeer lang getrouwd zijn, soms geacht worden op elkaar te gaan lijken. Uit deze bevindingen lijkt het erop dat echtparen echt "één vlees worden". Om deze tendens te volgen en de gezinseenheid tot stand te brengen, wordt het gebruik van de naam van de mannelijke partner voor alle gezinsleden logischer.

Daarom is Rassenvermenging niet goed.


Zoals wij hierboven hebben kunnen lezen, is het nu wel duidelijk dat rassenvermenging fout is. Zolang de vrouw de protomorfogenen krijgt van een man, die van dezelfde afkomst is, is er niets aan de hand. MAAR, wanneer een vrouw de protomorfogenen krijgt van een man, dat van andere afkomst is, krijgt de vrouw gemixt bloed.Zoals hierboven reeds omschreven is veranderd een vrouw altijd na een zwangerschap. Dit komt omdat de man protomorfogenen achterlaat in de vrouw. Deze cellen dienen als herstel voor de vrouw. In feite kun je zeggen dat de man een vrouw ook intern hersteld. Vaak geven wij de hormonen van een vrouw alleen de schuld, wanneer een vrouw veranderd. Maar de hormonen van een vrouw hersteld na een bepaalde periode. Waarom veranderd een vrouw dan nadat zij de protomorfogenen krijgt van haar man? Dat is niet eens zo moeilijk.Iemand die geopereerd is aan het hart, krijgt vaak bloedtransfusie. Het bloed dat deze mensen krijgen is vaak bloed van mensen die hun bloed doneren aan een bloedbank. Dit is ook waarom mensen na een hartoperatie altijd veranderen. De ene veranderd meer dan de andere. Dat komt dus niet doordat er een afwijking in het hart zit, maar door het bloed dat zij ontvangen van anderen.Ditzelfde gebeurd ook met een vrouw wanneer zij protomorfogenen ontvangt in haar lichaam, nadat een kind wordt verwekt. Daarom zegt de Bijbel dus dat man en vrouw(van dezelfde afkomst) één vlees zullen worden. De man zal zijn vrouw aanhangen omdat de vrouw op haar man zal lijken omdat zij tijdens haar zwangerschap bloed heeft gekregen van haar man. Is dit dan hetzelfde als bloed krijgen via een bloedbank? Nee! Dit is hoe de natuur is ingesteld. Dit gebeurd niet alleen bij mensen. Ook bij dieren is dit het geval.


Gemixt bloed valt niet meer terug te draaien.


Indien een vrouw protomorfogenen krijgt van een man, dat van ander afkomst is, zal zij dezelfde karaktereigenschappen krijgen van deze man. De ene vrouw heeft daar meer last van dan de andere vrouw. Maar het is wel duidelijk dat haar bloed voorgoed is gemixt en zoiets is niet meer terug te draaien. Eenmaal gemixt bloed en de situatie valt niet meer terug te draaien.De Bijbel is daarom heel duidelijk waarom rassenvermenging ten zeerste wordt afgekeurd. Rassenvermenging is in Gods ogen een gruwel. En een gruwel is het ergste wat er is! Ook Jezus kan niets doen aan het feit wanneer het bloed van een vrouw eenmaal is gemixt. Je kunt nog zo je best doen, maar je blijft gemixt. Vergeving zal jouw bloedbanen niet zuiveren.


Dit is ook waarom in de Bijbel vaak werd gezegd dat een vrouw met een kind weggezonden moest worden als deze zich had verbasterd. De realiteit omtrent rassenvermenging is veel harder dan wat er in vele Israël groepen wordt geleerd. Jezus zou iemand nog zo kunnen vergeven, maar diegene blijft gemixt. Daarom heeft het dus ook geen zin om een gemixt iemand te vergeven.


Hoe zit het dan met mannen die een kind verwekken bij vrouwen van andere afkomst?


Rassenvermenging is zowel voor een man als voor een vrouw ten strengste verboden. Wanneer een man zich vermengt met een vrouw van ander afkomst, is tevens een gruwel in Gods ogen! MAAR omdat een man geen kind kan verwekken, zal de man ook geen protomorfogenen kunnen ontvangen van een vrouw, want protomorfogenen kan enkel doorgegeven worden door een man aan een vrouw.


Dit betekend dat een man nooit geen gemixt bloed kan krijgen, tenzij via bloed transfusie. Maar van nature kan het bloed van een man nooit gemixt worden wanneer hij een kind verwekt bij een vrouw van ander afkomst. Volgens Ezra is het zelfs zo dat een man gewoon weer de kans krijgt om terug te keren(bekeren). Ik weet dat vele vrouwen hierom boos zullen worden en dit oneerlijk vinden. Maar goed, de zonde is ooit begonnen bij de vrouw en niet bij de man. Dit betekend niet dat, wanneer een man een kind verwekt bij een vrouw van ander afkomst, gewoon zijn gang kan gaan. Hij moet hiervoor zijn verantwoordelijkheid afleggen.Ezra zegt het volgende:


Ezra 10:2-3 "Toen nam Sekanja, de zoon van Jechiel, uit de zonen van Elam, het woord en zeide tot Ezra: Wij zijn ontrouw geweest jegens onze God, doordat wij vreemde vrouwen uit de volken des lands hebben gehuwd; desondanks is er nog hoop voor Israel. Laat ons dan nu een verbond sluiten met onze God, dat wij alle vrouwen met de uit haar geboren kinderen zullen wegzenden, volgens de raad van mijn heer en van hen die beven voor het gebod van onze God; en laat er gehandeld worden volgens de wet."


Wij raden jullie aan om de hoofdstukken 9 en 10 van Ezra helemaal zelf door te lezen. Ezra bevat vele waarschuwingen omtrent culturen van vreemde volkeren en rassenvermenging.


Het moge duidelijk zijn wat de Bijbel zegt omtrent rassenvermenging, laat dit tevens een beste waarschuwing zijn voor zowel mannen als vrouwen. Je ziet dat het dus de plicht is van een man om deze vrouwen, met hun kinderen, weg te zenden. Velen zouden tegenwoordig zeggen "Ja dit is liefdeloosheid, wie laat nu zijn kind in de steek?". Laat deze beide verzen van Ezra daarom een waarschuwing zijn!

>