De puddingtest


Door: Sjouke van der naalt

We hebben gezien hoe goed het had kunnen zijn, maar hoe bitter het allemaal is uitgevallen. Het bewijs van de pudding is zijn bittere smaak, onze geschiedenis is er een van veel geseling geweest. Laten we eens kijken naar de ingrediënten van de pudding. Efraïm vertegenwoordigde het Noordelijke Koninkrijk, een Jozef type, dit was er een van heerschappij. Daarom was het Britse Rijk het grootste van alle Israëlitische rijken. Maar er moet, om de heerschappij te behouden, gezag zijn, zoals gesymboliseerd door de scepter. Met alle ijver trokken de Britse Saksen erop uit om de heerschappij in handen te nemen, maar zoals ik heb getracht aan te tonen, is de scepter in Jezus' hand, niet in de koninklijke dynastieën van de mensen-koningen. Omdat Efraïms heerszuchtige ijveraars Koning Jezus verwierpen, verwierp Jezus hun valse offer, hun heerschappijen. De puddingtest bewijst dit. Want als de mensen-koningen de scepter hadden, zou het Britse Rijk zijn blijven groeien en zijn heerschappij etnisch hebben gevuld met Israëlieten, EN HET VULLEN MET GODS WETTEN. In plaats daarvan werden de Israëlitische Rijken, van de Portugezen tot de Nederlanders tot de Engelsen, gevuld met wetten van mensen, die voortkwamen uit hun wetstempels, die parlementen werden genoemd. Parlement is een niet-Saksisch woord dat is samengesteld uit het Frans-Latijnse 'Parler'; spreken, babbelen of babbel (Babel) en uit ' ment'; dat wat, de staat van, vorming. Parlement betekent 'de staat van babbelen of in een bijbels correcte vorm, de toren van Babel.

Elk christelijk rijk werd geboren in het kerkelijke tijdperk, vertegenwoordigd door 'tarwe' Israëlieten; Bruid Israëlieten. Het kerktijdperk wordt niet vertegenwoordigd door de Bruidegom-Israëlieten, deze moeten nog geopenbaard worden en gezag krijgen om te regeren. Ik zou graag zien dat de Britten echte heerschappij hadden, of de Portugezen of de Nederlanders wat dat betreft. Ik zou graag zien dat alle Saksen, of ze nu uit Engeland, Nederland, Duitsland, Rusland, USA of Australië komen, of waar Abrahams Saksische verwanten ook wonen, heerschappij hebben, MAAR ALLEEN als Gods ondergeschikten. God bevrijdt niet degenen die Zijn Wetten overtreden (zondaars), nee...Hij stuurt ze in gevangenschap. Hij gebruikt nooit rebellen om ons te bevrijden, alleen de geroepenen worden gebruikt als bevrijders. Het parlement en degenen die er voor werken, of erin, zullen ons nooit bevrijden. De toren van Babel werd gebouwd om één te maken, of te verenigen, de smeltkroes. De smeltkroes is een deel van de vloek van een gevangenschap.

Mensen vragen vaak: "Als er een God is, hoe komt het dan dat Hij zoveel oorlogen, lijden, doden, verminkingen en smarten toelaat?" Iedereen denkt dat God hulpeloos toekijkt, maar niemand schijnt ooit te denken dat het God is die dit doet (want we hebben gelezen dat God dit alles doet uit haat tegen rebellen). Ons volk moet zich niet afvragen hoe God dit alles kan toelaten, maar veeleer: WAAROM DOET God dit alles met ons. Al deze rampen zijn een perfecte afspiegeling van de rampen die we lezen in Openbaring 14:14-20 en Mattheüs 13:37-43. Al deze rampen worden veroorzaakt door een heersende Koning, Koning Jezus, die de tarwe-gezelschappen-Israëlieten op de dorsvloer slaat en de druiven-gezelschappen-Israëlieten in de wijnpers verplettert.

Velen zullen zeggen: "Maar de meesten van hen die stierven waren christenen."

Inderdaad, want zij waren de typen die wij lezen in Jeremia 4:7-16, die roepen 'de tempel des Heren' of 'wij zijn christenen, wij zijn door Christus BEHOUDEN om al deze gruwelen te doen', het meest opmerkelijk van het Gilgallische type. Zij die stemden voor mensenkoningen om over hen te regeren, maar Jezus niet op Davids troon wilden hebben: "Wie de Zoon van God niet heeft, die heeft het leven niet." 1 Johannes 5:12. De heerschappij met de "ijzeren staf" begon met het "witte paard en zijn ruiter" in Openbaring 6. De volgende paarden (zoals het rode voor Esau) typeren zijn ondergang of oordeel over een opstandig volk, opstandig omdat zij Koning Jezus en Zijn Wet verwerpen - voor mensen-koningen en hun wetten. De kerktijd of "koren eeuw" wordt getypeerd door rebellie tegen God's Wetten. Rebellie tegen Gods Wetten betekent dat de rebellen (de kerken, de mensen-koningen en hun constituenten) Koning Jezus hebben onttroond, in feite zijn ze veroordeeld voor een afranseling door Zijne Koninklijke Hoogheid Koning Jezus(de eerste en enige). Klinkt de titel vreemd? Wel, wen er maar aan, want Hij is al die dingen op dit ogenblik. Maar hoewel Zijn hoge roeping, was Hij nooit een snob voor de armen (van Israël), maar in plaats daarvan werd Hij geboren in de armen om een dienaar te zijn, want niemand kan een passende meester zijn, tenzij hij eerst een dienaar was. Mensen-koningen en hun "knechten" keken welwillend naar mensen van gelijke stand, zelfs naar rijke zuwr, maar noemden de armere verwanten "vulgair" of onrein. In werkelijkheid zijn de onreinen de zuwr.

De kerken hebben de verkeerde dingen in ere hersteld, het systeem in 1 Samuël waar de mensen-priesters mensen-koningen zegenen met mensenwetten onder een schijn van godsvrucht om over het volk te heersen. De kerken hebben zich hun taak toegeëigend. Hun taak was ervoor te zorgen dat er geen mensenkoningen zouden zijn, geen centrale regering en ervoor te zorgen dat alle mensen de wet kenden; en dat de ecclesia (een kring of ring) van oudere mannen, als oudsten of opzieners hun zaken rechtstreeks regeerden onder Koning Jezus door middel van de Heilige Schrift. Deze "Ringen", "Kringen" of "Ecclesia's" zouden nooit mogen doen zoals de heidenen door een heerser, SAR of koning te kiezen om over hen, of over een cluster van "ringen" te heersen, waardoor de macht gecentraliseerd zou worden. Op die manier zouden alle mensen koningen en priesters op hun eigen land zijn onder koning Jezus.

In plaats daarvan realiseerden de kerken zich dat het, net als hun rebelse tegenhangers voor de kruisiging, gemakkelijker is om zich te voeden met de schapen dan de schapen te voeden. Dus brachten ze ons terug naar Gilgal. Wat deden de schapen? Ze zeiden 'Amen' tegen de priesterij. Gods haat werd opnieuw aangewakkerd, maar nu door Zijn Zoon Jezus, omdat Jezus alleen kan doen wat Zijn Vader doet. Zie dat Gods haat echt is, het verschilt sterk van wat die no-hoper, misleidende kerkelijke predikanten zeggen. Die Joods-christenen zeggen: "Haat de zonde maar heb de zondaar lief." NEE! God zegt dat Hij de zondaar HAAT. Die 'lieve-alles liefhebbende' predikanten zijn toch niet zo aardig. Ze zijn allemaal een stelletje hoererende, afgodendienende tovenaars die Gods toorn hadden kunnen afwenden. Velen zijn vrijmetselaars, velen zijn flikkers, velen zijn Kanaänieten, velen adviseren regeringen, velen houden regeringen in leven, maar NIEMAND zegt dat regeringen die geleid worden door P.M.s, Presidenten of Koninginnen Koning Jezus hebben onttroond. Natuurlijk dienen zij mensen-koningen, een gezellige drie-eenheid die de wolven toestaat de schapen op te eten.

Gelukkig zijn er in de kerkentijd christenen geweest die het wel begrepen hebben. Zij zijn "geroepen" uit de kerken en uit de seculiere samenleving. Zij zijn de eerste vruchten, de overwinnaars, het gerstenat. Zij hoeven alleen maar te worden geoogst; de adem van God (Zijn Woord) gaat voorbij en de kafjes vallen er gewoon af. Zij hoeven niet geplet te worden om Gods gezindheid te kennen. De groep van de Gerst zijn apart, apart; zij zijn dus 'heilig', of de 'heiligen'. 'Heilige' is gewoon een Latijns woord (gekozen om de Saksische term 'heilige-ene' te usurperen) voor een christen die bij het bovenstaande past. De katholieke definitie van 'heilige' is totaal verkeerd. Een heilige is in hun ogen iemand die door de kerk op een voetstuk wordt geplaatst om vereerd te worden en die op een of andere manier vergoddelijkt is. Maar een echte heilige is iemand die de kerk heeft verlaten om als christen "buiten het tempelterrein" te groeien.

De leugen van "bruiden van Christus" komt ook van de kerk. Deze onzin leert dat vrouwen met Christus kunnen trouwen. God's wens voor vrouwen is om godvruchtige kinderen voort te brengen van Israëlitische afkomst, d.w.z. van het vlees. Een non is geen bruid van Christus, maar in plaats daarvan is zij een onvruchtbare steen! Kinderen zijn de zoetste vrucht van de baarmoeder (zie Psalm 127, 128). De opdracht voor mannen en vrouwen is om de aarde met nageslacht te vullen (replenish). Nergens gebruikt de Bijbel de term "bruid van Christus". De term is volstrekt enkelvoudig en wordt gebruikt voor mannen en vrouwen van het korengezelschap.

Christus heeft maar één bruid. En het is een armzalige, want nu zijn het de kerken: katholiek, anglicaans, Nederlands hervormd, Russisch orthodox, enzovoort. MAAR alleen de Israëlitische bevolking van die kerken is de bruid van Christus. Niet-Israëlieten tellen niet mee. (zie het laatste hoofdstuk over Abrahams zaad.) Ja, de Israëlieten van de kerken, zij zijn de bruid, MAAR ZIJ ZIJN NIET HET LICHAAM VAN CHRISTUS.

Het lichaam van Christus bestaat uit de geroepenen. Zij zijn degenen die weten dat wij de Israëlieten zijn, degenen die weten dat wij moeten denken aan de God die ons uit Egypte heeft gehaald. De leer die de geroepenen aanwakkert is niet nieuw; zij is er altijd geweest, maar moet zo nu en dan nieuw leven ingeblazen worden, zoals vandaag het geval is. Zijn groeiende en wordt gewoonlijk de Identiteitsbeweging genoemd (hoewel NIET de 'Identiteitsbeweging' volgens FBI en ADL definitie), wordt het meer waarheidsgetrouw de Elia beweging genoemd. Het is in essentie een Elia-mentaliteit, een Elia-bediening. Zij bereidt de harten voor van hen die zoeken naar het tweede werk van Christus, op dezelfde wijze als de 'geestelijke Elia', Johannes de Doper, die de weg bereidde voor het eerste werk van Christus. Het eerste werk impliceert een tweede werk op een later tijdstip. Opdat de echtgenoot (d.w.z. het lichaam) zou intreden en het hoofd zou zijn van het huishouden (van God, d.w.z. de Saksische naties), moet de echtgenote (de kerken) ophouden de geestelijke broek te dragen en aftreden. Dit is aan het gebeuren. De kerken zijn leeg. Zeker, een paar 'Charis-maniak' kerken vullen zich, maar over het algemeen, zijn de kerken leeg. De Charis-maniak kerken zijn gewoon de doodsstrijd van een stervende tijd. Dat de kerken leeg zijn is geen slecht teken. Het is een prachtig teken, het is een teken dat de bruid van Christus op een dag de echtgenote zal zijn in gehoorzaamheid aan het lichaam. Het lichaam is de echtgenoot waarvan Christus het hoofd is, klaar wordend voor het tweede werk. Dank aan God voor het dorsen van de tarwe en het vermorzelen van de druiven, voor het uitschakelen van hun priestersysteem en het neerwerpen van hun tronen. Al Gods oordelen (doema's) zijn rechtvaardig, immers, deze doema's zullen de laatste hand leggen aan het proces dat de Gilgallische smaad heeft weggerold. Dit wegrollen begon op Golgotha. Dank U God, voor Koning Jezus!

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}

Over mezelf

In 2011 kwam ik in aanraking met de Israël Waarheid. Ik heb daarvoor vele kerken en bijeenkomsten bijgewoond. Maar toch besefte ik dat er iets niet klopte. Dankzij Kolonel G.J. van Loon, die helaas in 2018 is overleden, kwam ik tot ontdekking hoe ik de Bijbel moest lezen. De Bijbel is niet langer een gesloten boek voor mij waardoor alle woorden in de Bijbel logisch te verklaren zijn. Ik leerde dat de Bijbel een geschiedenisboek is door en voor Israël!


Volg mij op:

Heb je deze artikelen al gelezen?


De verborgen wortels van de Sefardim en Asjkenazith joden
Aan wie overvloeit de genade?
Abrahams Zaad: Nu en voor altijd?
Hoe weten we wanneer een verlosser komt?
Waarom de Oude Blanke Rijken Vielen
Verbindingen door middel van de Tong
Het vinden van het etnische lanceerplatform
Het volk van Dale, de Kalash
Het lot van het Chinees-Keltische overblijfsel
De val van Keltisch Midden-Azië
>